Amsterdam, Community

Een Rotterdammer in Amsterdam

Toegegeven, ik ben geen volbloed Rotterdamse, toch voelt een bezoekje aan de hoofdstad altijd een beetje dubbel. Of tenminste als iets waar je niet al te enthousiast over moet doen. Moeilijk, als collega (en toevalligerwijs community manager voor/van onze Amsterdamse gebruikerts) Paul Domen je de leukste stukjes stad laat zien! Wat er open is althans, op een regenachtige maandag.

Mijn dag begon goed met een dikke prima espresso en fijne filter, met de favoriete (Columbiaanse) bonen van de barista van Two for Joy. Na wat (window)shopping bij Chique-de-Friemel (Thunderbirds miniaturen!) en Samen naar The Movies, werd ik opgepikt door Paul, die twee paar fixies bij zich had.

Richting Eetcafé Harlem, zo’n plek waar je je dan weer laat verleiden tot een (veggie) club sandwich, om je later te realiseren dat die krengen niet charmant te eten zijn. Goeie vibes hier trouwens. De lange banken van Harlem zijn een echte plus, omdat je ze in klein gezelschap moet delen met andere mensen. Hilariteit alom wanneer een groepje aan het uiteinde plotseling besluit op te staan en de banken en tafel vervaarlijk kiepen.

Na eten komt shoppen. Bij instituut op het gebied van tweedehands feestwaar Laura Dolls bijvoorbeeld. Bij Concerto. En bij het hipster hoofdkwartier / de Lomography Store, een prima toko overigens, lekker licht en een uitgebreide collectie!

Mocht het Stedelijk nou niet open zijn heh, op een maandag – zoals elke maandag overigens – dan kun je je ook prima vermaken met een bak koffie en een Hollandsche stroopwafel in het museum café, terwijl je je vergaapt aan het epische badkuiperige ontwerp. En dan direct naar Foam, voor Esther Kroon (nog tot 14 oktober te zien), werk van alumni van de Rijksacademie (eveneens tot 14 oktober) en Alex Prager, winnaar van de Foam Paul Huf Award 2012, een prijs die Foam jaarlijks toekent aan een veelbelovende jonge internationale fotograaf jonger dan 35 jaar.

Om de pre uit eten honger te stillen fietsten Paul en ik naar Bar Moustache voor een ‘kaasdingetje’ (met o.a. jonge en oude pecorino, kaas uit Texel en een gorgonzola) en Hollandse Heinekes. Bij vegetarisch restaurant (met Hare Krishna vibe) Golden Temple ging ik voor de Dhali (met Kofta, Korma, paneer en nog één van de 6 opties die me even is ontschoten), mijn tafelheer ging voor de mezze met de favoriete bijlagen van onze serveertster. Ik spotte – en proefde – gegrilde courgette en aubergine en een humus. Pluspunt? Ze doen een pluutje in je sap!

Goed. Na die (veel te grote) portie moest ik alweer mijn trein halen. De volgende keer ga ik het nachtleven in. Beloofd.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply